My story zijn de ervaringen van jongeren met StraatGeluid

Created by potrace 1.16, written by Peter Selinger 2001-2019

Sarah

In 2018 ben ik begonnen aan StraatGeluid
en heb hier sinds die tijd grote stappen gemaakt. Voor StraatGeluid heb ik 5 jaar lang thuis gezeten met een sociale angststoornis en depressie. Ook had ik een grote angst voor mannen. Door te werken met leeftijdsgenoten en mannelijke begeleiders heb ik die angsten verminderd. Ik kreeg na een lang verleden van onzekerheid weer een basis en een structuur.

Sarah                                           19 jaar 

Created by potrace 1.16, written by Peter Selinger 2001-2019

Bruna

Hey, Mijn naam is Bruna. Ik ben 20 jaar oud en ik werk in de zorg.
Vanessa heeft veel met mij gepraat en eindelijk kon ik in vertrouwen alles kwijt wat ik had meegemaakt de afgelopen jaren. Vanessa heeft mij geholpen met huisvesting, het herstarten van een opleiding en het oppakken van mijn therapie. De gesprekken met Vanessa gaven mij de moed om voor mezelf te kiezen en het zelfvertrouwen om niet op te geven en daar zal ik haar altijd dankbaar voor zijn.

 Bruna
20 jaar

Created by potrace 1.16, written by Peter Selinger 2001-2019

Pearl

Mijn naam is Pearl en ik zal vertellen over mijn ervaring met StraatGeluid.
Om mijn verhaal beter te begrijpen zal ik iets vertellen van mijn verleden. Ik ben enig kind met een alleenstaande moeder. Wij hebben een sterke band met elkaar en geven elkaar de wereld. Maar de wereld was niet altijd makkelijk, vooral met zijn tweeën. Ik heb een verleden waarin vaak naar beneden word gekeken, niet zo veel kan worden verwacht. Of iemand die bijna geen toekomst had. Ik was opgeven. Nog een kind die door het systeem werd uit gegooid. Maar door alles heen bleef mijn moeder, oma en opa voor mij vechten. Zij geloofde in mij. En door dat bleef ik een lange tijd door vechten. Paar jaar later kwam ik een muur tegen. Dingen die ik nog niet verwerkt had of trauma’s die ik had gemaakt, en onzekerheden stonden opeens voor mij. Waardoor ik in een depressie viel. Mensen trokken aan mijn mouw maar met een glimlach een en zwaai verdwenen zij snel. Alles wat zij zagen was een glimlach, iets wat ik had gemaakt om mijzelf te beschermen. Niemand wist precies wie Pearl was. Ze was aardig en creatief, maar wat lag er precies achter? Niemand wist precies wat ze kon of wat ze kon bereiken. Na bijna een jaar ontdekte de gemeente mij, dat ik al een tijdje niks heb gedaan. Ik was mijzelf ook zat en sprong op om weer iets te doen.

Daar volgde ik Your Next Step. Door de connecties van Your Next Step kwam ik bij StraatGeluid. Het was onbekend en eng. Ik had het masker goed vastgezet, bereid om weer afgewezen te worden of opgeven te worden.  Maar na een tijdje rondkijken en ontdekken kwam het masker steeds een beetje los. Meer van mijzelf kwam naar boven. Ik werd langzamerhand steeds nieuwsgierig. Ik wou meer dingen doen en niet meer onder mijn dekens liggen. Ik leerde snel waar StraatGeluid voor mij stond. Een stap omhoog. Tijd om mijn hoofd weer naar boven te laten kijken. Zij gaven mij mogelijkheid waar ik met twee handen naar greep. Maar wat zij ook deden was vaak spiegelen. Onder oog te komen met mijn eigen masker was moeilijk. Waardoor ik soms best wel harde discussies heb gehad. Ook hoe vaak ik met mijn rug naar hun stond ze bleven staan. Ze keerde niet weg, niet zoals de andere die mij opgeven. En stukje bij stukje dat masker viel langzaam los. Een voor de eerste keer in een lange tijd iemand zag wie ik was. Iemand niet die alles fout deed maar iemand met een toekomst. Iemand dat alles waard was. Ik durfde in de spiegel te kijken. Zien wie ik eigenlijk was. Ik voelde mij vrij en begon mijzelf te geloven. Ik leerde snel waar ik aanleg voor had. Ik begon mee te doen met de huiskamers. En de jongeren daar was ik een blij gezelschap voor. De jongeren vroegen om hulp en wilden met mij spelletjes spelen.

Daarnaast heb ik ook mijn eigen dromen gevolgd. Ik heb mijn eigen boek geschreven, een poetry boek, waar ik mijn hart en gedachten kon neerleggen. Het project heb ik zelf gedaan maar StraatGeluid stond achter mij als ik even viel. Ik heb goeie ervaringen mee gemaakt met StraatGeluid maar snel leerde ik dat ze niet altijd mijn hand zullen vasthouden. Ik leerde om op mijn eigen benen te staan. Met mijn eigen handen vastpakken wat belangrijk is.

Pearl
20 jaar

Created by potrace 1.16, written by Peter Selinger 2001-2019

Gregory

StraatGeluid heeft mijn leven gered. Dat zeg ik vanuit het diepst van m’n hart. Toen ik daar voor het eerst kwam ervaarde ik een enorme schok, want het was een zorginstelling (alhoewel dat bij nader inzien de lading niet dekt), en toch werkten de begeleiders uit gevoel en passie, en was er ruimte voor mijn kwaliteiten, inspiraties, dromen en ambities. Ze probeerden niet de controle over mijn leven te voeren, maar in plaats daarvan gingen ze naast mij staan, kijkend naar hoe ik mijn eigen leven kon controleren. Door dit geloof in de cliënt (en in dit geval mij), ben ik verantwoordelijkheden gaan aannemen die mij uit mijn depressie hebben geholpen en ben ik mijn eigen waarde gaan inzien. Het was compleet het tegenovergestelde van mijn ervaringen in de zorg. De begeleiders waren geen begeleiders, ze waren je familie die je advies gaven, die er waren in tijden van nood ongeacht de tijd. Ik ben blij om te zeggen dat ik hier nog steeds kom, niet als ‘cliënt’, maar als vrijwillig creatief docent, en onderdeel uit te maken van deze prachtige familie met prachtige mensen. Mensen waarmee je kunt lachen, mee kunt huilen, en die je volledig accepteren zoals je bent.

Door deze aanpak kreeg ik de ruimte om te groeien en mijn potentie in te zien. Zonder Straatgeluid durf ik niet te zeggen waar ik zou hebben gestaan. Andere organisaties zouden hier nog een hoop van kunnen leren.

Gregory 
21 jaar

Voorzitter Tjekkin, ervaringsdeskundige, onderdeel van een prachtige familie

Created by potrace 1.16, written by Peter Selinger 2001-2019

Isa

Ik ben Isa , en ben bij Vanessa gekomen via een vriendin. Vanessa heeft me gelopen met het op orde krijgen van me zaakjes, zoals aan een woning komen, een opleiding starten en overige zaken waar ik het moeilijk mee had. Vanessa is ook altijd te bereikbaar en als ik haar vraag om bij een gesprek aanwezig te zijn, is ze er ook altijd bij en dat vind ik heel fijn.  Dat is wat de meeste jongeren nodig hebben.
Ook kan je altijd bij één van de huiskamer langs waar je met je vragen en problemen terecht kan en er wordt altijd samen met jou naar een oplossing gezocht!

Isa  
22 jaar